Konin, którego nie ma

Ulica Słowackiego. Stara kamieniczka i stare kino, w którym po wojnie mieściło się przez wiele lat muzeum regionalne. Oczywiście obiekty te zostały rozebrane. Powie ktoś, słusznie, takie ruiny. Tylko, że „ ktoś” do tej rujnacji, a następnie wyburzenia doprowadził chciwości? Braku wyobraźni? Z braku szacunku dla tradycji? Pewnie wszystko po trochu, a w kolejce czekają następne kamieniczki….

Przed wojną, nie tylko w Koninie, ale w całej Polsce, Czerwony Krzyż był liczną i cenioną organizacją społeczną. „ Siostry PCK, w mieście, ale i w małych miejscowościach sprawowały ważne funkcje medyczne, opiekuńcze oraz propagujące higienę.

Stale gderam, że w Koninie wszystko się zmienia, rozbierane są kamienice, niszczeją domy i człowiek nie ma odniesienia do wspomnień, do widoków, do tradycji.

Dziś jeszcze raz ratusz. Z jakiego powodu ? Zobaczcie sami…

Przed ratuszem trybuna. Na balkonie Lenin.Przed ratuszem pomnik wdzięczności narodowi radzieckiemu. Na trybunie kłębią się lokalni dygnitarze. Sekretarze, dyrektorzy szkół, górnicy i przodownicy.

W związku z kolejną dewastacją, zniszczeniem zegara słonecznego, w Parku im. Chopina w Starym Koninie, przypomnieć chcieliśmy, jakże barwną postać „ Pana Parkowego”.

Skoro ostatnio tyle się mówi o moście, przepraszam, o „nowej przeprawie” , przypomnieć chciałem budowę Mostu Żelaznego.  Do legendy przeszedł fakt, że po zakończeniu budowy, przy rozliczeniu jej kosztów, stwierdzono iż „ zamówiono o trzy nity więcej niż wykorzystano”.  Takie to były czasy.

No i co jakiś czas , czas na zagadkę. Gdzie to jest i co się buduje ? A może ktoś pamięta także kiedy ? Jest kilka charakterystycznych punktów, więc „ pójść” łatwo. Zapraszamy do zabawy.

„ Ludowe Wojsko Polskie Szkołą Obywatelskiego Wychowania”. Szkoła miała patronat lotników z Powidza to i hasło odpowiednie, i kompania honorowa i stary samolot na boisku.