Konin, którego nie ma

Ciekawe, czy gdyby nie podpowiedź w tytule, ktoś by się domyślił jaki to jest dom, a przecież stoi w reprezentacyjnym miejscu Konina, przy samych bulwarach.

Słupeckie Przedmieście, dzisiejsza ulica Wojska Polskiego, zmieniło się, jak większość miasta, bardzo.

Kto pamięta, że w pierwszych powojennych latach żyć nam przyszło, także w Koninie, wśród zniszczeń i prawdziwej biedy?

„ Kiedy premier wyjdzie z wody, zaraz szamie moje lody” „ Moja babcia chorowała, jadła lody, ozdrowiała” – takie reklamowe wierszyki wykrzykiwali sprzedawcy lodów.

Kto był młody w Koninie ten wie. Szło się wałem , przez Krykawkę, lub przez park i błonia. Dalej była już Powa zwana popularnie Strugą.

Dom ten, jak i wiele innych , zniknął z naszego, konińskiego krajobrazu.

Widok prawie zapomniany. Budowa kościoła NMP Królowej Polski. Kościół był wznoszony przy znacznym zaangażowaniu mieszkańców Konina w latach osiemdziesiątych. Był to, po kościele pod wezwaniem Św. Maksymiliana Kolbe, drugi nowy kościół w Koninie.

„ Gdy nadchodzi skwarne lato Ja na Pątnów jadę z tata Bardzo ładne babki lepie A mój tata babki klepie”

Na dzisiejszym zdjęciu widzimy rozbudowę dawnego Starostwa z przeznaczeniem na Urząd Miasta.