Konin, którego nie ma

Co prawda, po ostatnim wspomnieniu z „Goplaną” w roli głównej jedna z Czytelniczek zarzuciła mi w komentarzy „całkowity brak znajomości tematu”, będę brnął dalej, jak zwykle licząc, że Czytelnicy mnie poprawią lub uzupełnią to co pamiętam.

Dzieci nie bardzo chcą wierzyć, że jeszcze nie tak dawno nie było telefonów komórkowych, w telewizji były dwa „kanały”, a wiadomości przesyłało się Pocztą. Pewnie też nie uwierzą, że w Koninie były trzy sklepy ze słodyczami.

Mleczny bar to była INSTYTUCJA ! Pojawiał się w piosenkach ( Wojciech Młynarski: „ Feerią neonów błyszczy mleczny bar” ), w wielu filmach, w tym tych najpopularniejszych Barei. Z barem związany był popularny niegdyś dowcip: - „ Pani z kuchni woła na „salę konsumpcyjną” : „ Kto prosił ruskie ?!” „ Nikt nie prosił. Same przyszli…” - odpowiada ktoś z Sali.

Młodzi już pewnie nie pamiętają. Taki widok witał mieszkańców Konina od 1945 roku.

Jeszcze jedno zdjęcie kiepskiej jakości, ale ze względu na tematykę warte pokazania.

Mało, kto pamięta, mimo że budynek przetrwał rządy kolejnych " burzycieli', że wKoninie było więzienie.

Koniński szpital, lata dwudzieste minionego wieku.

Miejsce znane wszystkim. Skrzyżowanie ulic 3 Maja, Kościelnej i Staszica. Obok Fary. Ponieważ miejsce znane jest dzisiaj, proponujemy zabawę. Proszę znaleźć 5 szczegółów, które różnią fargment miasta przedstawiony na zdjęciu ( najprawdopodobniej lata dwudzieste minionego wieku)  z jego dzisiejszym wyglądem. Miłej zabawy

Widok niby znajomy, ale ...